Tokat iğne oyacılığı, Anadolu’nun köklü el sanatları arasında yer alan, sabır ve ustalık gerektiren önemli bir gelenektir. Özellikle kadınlar tarafından yüzyıllardır yapılan iğne oyaları, Tokat’ta hem estetik hem de kültürel anlamlar taşıyan süsleme unsurları olarak öne çıkmıştır.
Tokat’ta iğne oyacılığının geçmişi Osmanlı Dönemi'ne kadar uzanmaktadır. İğne oyaları, özellikle kadınların sosyal yaşamında önemli bir yere sahip olmuş; çeyizlerin vazgeçilmez bir parçası olarak hazırlanmıştır.
Nesilden nesile aktarılan bu sanat, usta-çırak ilişkisiyle ve aile içinde öğrenilerek günümüze kadar ulaşmıştır.
Tokat iğne oyacılığında kullanılan malzemeler, oyaların zarif ve dayanıklı olmasını sağlayacak şekilde seçilmektedir.
Özellikle ipek iplikler, oyaların daha parlak ve gösterişli görünmesini sağlamaktadır.
İğne oyası, adından da anlaşılacağı gibi yalnızca iğne ve iplik kullanılarak yapılır. Oya, ilmeklerin iğne yardımıyla tek tek düğümlenmesiyle oluşturulur.
Yapım süreci sabır gerektirir ve oldukça zahmetlidir. İlmekler düzgün atılmadığında oyanın formu bozulur. Bu nedenle Tokat iğne oyaları, ince işçilikleriyle tanınmaktadır.
Tokat iğne oyalarında motifler genellikle doğadan ilham alınarak oluşturulmuştur. Çiçekler, yapraklar ve geometrik şekiller en sık kullanılan motifler arasındadır.
Her motifin kendine özgü bir anlamı vardır. Sevgi, mutluluk, hasret, sabır ve umut gibi duygular motifler aracılığıyla ifade edilmiştir.
Tokat iğne oyaları, geçmişten günümüze farklı alanlarda kullanılmıştır.
Günümüzde Tokat iğne oyacılığı, eskiye göre daha az yapılsa da kültürel miras bilinciyle yaşatılmaya çalışılmaktadır. Halk eğitim merkezleri ve çeşitli kurslar aracılığıyla bu sanat yeni nesillere aktarılmaktadır.
Tokat iğne oyacılığı, yalnızca bir süsleme sanatı değil, aynı zamanda kadın emeğini ve Anadolu kültürünü yansıtan önemli bir değer olarak varlığını sürdürmektedir.